Ding 21: AquaBrowser My Discoveries etc.

Na het exploreren van de verschillende web 2.0-catalogi is mijn conclusie dat de nieuwe technieken deze catalogi hebben verrijkt. Aantrekkelijk vind ik vooral ook dat de ene zoekactie je sneller dan voorheen aanzet tot een volgende zoekactie. Daardoor kom je gemakkelijker andere titels tegen die mogelijk ook interessant zijn. Van Worldcat is de “geografische” uitbreiding indrukwekkend. 

Maar met de verrijking van de catalogi komt er wel een probleem bij: hoe hou je het geheel nog overzichtelijk? De nieuwe catalogi zijn er niet gemakkelijker op geworden. En catalogi zijn al niet de laagste drempel tot bibliotheekgebruik. Een heldere presentatie van de catalogusmogelijkheden en -gegevens is van groot belang en op dat terrein is nog veel te winnen. Catalogusgebruik is nu nog voor ervaren zoekers. Volgens mij is het belangrijk om ook minder ervaren zoekers ten dienste te zijn, toch het overgrote deel van het openbare-bibliotheekpubliek. Voor hen denk ik in het uiterste geval aan een meer LibraryThing-achtige opzet of een catalogus in een game-achtige omgeving, veel visueler en aantrekkelijker dus. Waarbij je als het ware een virtuele bibliotheekvestiging binnenloopt en naar de door jou gewenste media wordt geleid. Daarmee wordt de huidige fysieke bibliotheekbeleving dichter genaderd en ook de manier waarop nu meer dan 80% van onze klanten de biblotheek gebruikt: binnenlopen en pas tijdens het zoeken bepalen wat je wilt hebben.

Ding 20: Last.fm

Dit is wel een site die ik vaker zal bezoeken. Een hele rijke site, met zeer veel mogelijkheden. Een site om uren lang in te dwalen. Waar mijn vriendenkring het al jaren laat afweten waar het gaat om tips voor nieuwe muziek, kan Last.fm mijn vriendenkring moeiteloos vervangen. Last.fm ziet er ook aantrekkelijk uit, leuker dan concurrent Pandora die ik exploreerde bij één van de vorige Dingen.

Last.fm is wat mij betreft ook één van de sites waar de bibliotheek zich moet manifesteren. Want waar je bij elke CD de mogelijkheid krijgt door te klikken naar een koopsite, kan natuurlijk net zo goed een link gelegd worden naar “lenen”. De bibliotheek moet zich op het web niet alleen via eigen sites aanbieden, maar zeker ook via sites waar al veel mensen komen en waar de bibliotheek een bijdrage kan leveren. Flexibel bibliotheekwerk, ook virtueel!

Ding 19: Online communities

Na een uur rondkijken in een aantal online communities denk ik: wat een niksig gedoe! Je reinste narcisme, als je het mij vraagt: ‘Kijk eens hoeveel vrienden ik heb!” En die vrienden hebben je vervolgens helemaal niets te zeggen.

Ik dacht op Hyves even iets interessants te vinden na het intikken van de naam van mijn middelbare school. Resultaat: 8 hyves, waarvan er één 121 leden heeft en de anderen 0, 1 of 2. Blijkbaar wil (bijna) niemand vriendje worden van de beheerders van die andere zeven hyves.

Ik word er helemaal opstandig van en zou tegen al die leden van al die online communities willen zeggen: Get a life!

(Er zal best wel wat meer diepgang te vinden zijn, neem ik aan, maar daar moet je dan wel behoorlijk naar zoeken en daar heb ik nu even geen zin meer in.)

Ding 18: LibraryThing

LibraryThing beschouwde ik altijd als een bezigheid voor mensen met heel veel tijd. Bovendien ging het mij juist als bibliothecaris te ver om mijn eigen boekenkast te catalogiseren. Nu is er min of meer gedwongen kennis mee gemaakt heb, zie ik dat het zeker wel een leuke bezigheid is. Met name ook vanwege de “plaatjes”: de boekenkaften. En het is ook aardig dat je weer op andere auteurs en titels kunt worden gewezen – heeft me bevestigd in een tweetal auteurs waarvan ik al dacht dat ze me zouden interesseren – en dat je de mogelijkheid hebt vele recensies te lezen. 

Tja, we hadden LibraryThing natuurlijk zelf moeten bedenken.