Klaar! Toch wel een opluchting, want hoewel ik lang mooi of zelfs vóór op schema lag hebben de laatste twee Dingen een maand op zich laten wachten.

Het was een zeer nuttige en grotendeels prettige kennismaking met Web 2.0.  Er staat ons nog veel te doen! 

Mijn indruk wordt met het lezen van de achtergrondinfo weer bevestigd: er moet veel meer energie worden gestopt in het “aanpassen” van de bibliotheek aan alle ontwikkelingen op web 2.0. Op zoek naar nieuwe diensten die op specifieke plaatsen op web 2.0 hun nut hebben. Een paar mensen die dat fulltime mee bezig zijn en flink mogen experimenteren. Successen worden snel uitgerold. Falen mag en successen die slechts tijdelijk zijn mogen ook.

Er blijken genoeg collega’s lid te zijn van Bibliotheek 2.0, maar doen die ook wat?!

Na het exploreren van de verschillende web 2.0-catalogi is mijn conclusie dat de nieuwe technieken deze catalogi hebben verrijkt. Aantrekkelijk vind ik vooral ook dat de ene zoekactie je sneller dan voorheen aanzet tot een volgende zoekactie. Daardoor kom je gemakkelijker andere titels tegen die mogelijk ook interessant zijn. Van Worldcat is de “geografische” uitbreiding indrukwekkend. 

Maar met de verrijking van de catalogi komt er wel een probleem bij: hoe hou je het geheel nog overzichtelijk? De nieuwe catalogi zijn er niet gemakkelijker op geworden. En catalogi zijn al niet de laagste drempel tot bibliotheekgebruik. Een heldere presentatie van de catalogusmogelijkheden en -gegevens is van groot belang en op dat terrein is nog veel te winnen. Catalogusgebruik is nu nog voor ervaren zoekers. Volgens mij is het belangrijk om ook minder ervaren zoekers ten dienste te zijn, toch het overgrote deel van het openbare-bibliotheekpubliek. Voor hen denk ik in het uiterste geval aan een meer LibraryThing-achtige opzet of een catalogus in een game-achtige omgeving, veel visueler en aantrekkelijker dus. Waarbij je als het ware een virtuele bibliotheekvestiging binnenloopt en naar de door jou gewenste media wordt geleid. Daarmee wordt de huidige fysieke bibliotheekbeleving dichter genaderd en ook de manier waarop nu meer dan 80% van onze klanten de biblotheek gebruikt: binnenlopen en pas tijdens het zoeken bepalen wat je wilt hebben.

Dit is wel een site die ik vaker zal bezoeken. Een hele rijke site, met zeer veel mogelijkheden. Een site om uren lang in te dwalen. Waar mijn vriendenkring het al jaren laat afweten waar het gaat om tips voor nieuwe muziek, kan Last.fm mijn vriendenkring moeiteloos vervangen. Last.fm ziet er ook aantrekkelijk uit, leuker dan concurrent Pandora die ik exploreerde bij één van de vorige Dingen.

Last.fm is wat mij betreft ook één van de sites waar de bibliotheek zich moet manifesteren. Want waar je bij elke CD de mogelijkheid krijgt door te klikken naar een koopsite, kan natuurlijk net zo goed een link gelegd worden naar “lenen”. De bibliotheek moet zich op het web niet alleen via eigen sites aanbieden, maar zeker ook via sites waar al veel mensen komen en waar de bibliotheek een bijdrage kan leveren. Flexibel bibliotheekwerk, ook virtueel!

Na een uur rondkijken in een aantal online communities denk ik: wat een niksig gedoe! Je reinste narcisme, als je het mij vraagt: ‘Kijk eens hoeveel vrienden ik heb!” En die vrienden hebben je vervolgens helemaal niets te zeggen.

Ik dacht op Hyves even iets interessants te vinden na het intikken van de naam van mijn middelbare school. Resultaat: 8 hyves, waarvan er één 121 leden heeft en de anderen 0, 1 of 2. Blijkbaar wil (bijna) niemand vriendje worden van de beheerders van die andere zeven hyves.

Ik word er helemaal opstandig van en zou tegen al die leden van al die online communities willen zeggen: Get a life!

(Er zal best wel wat meer diepgang te vinden zijn, neem ik aan, maar daar moet je dan wel behoorlijk naar zoeken en daar heb ik nu even geen zin meer in.)

LibraryThing beschouwde ik altijd als een bezigheid voor mensen met heel veel tijd. Bovendien ging het mij juist als bibliothecaris te ver om mijn eigen boekenkast te catalogiseren. Nu is er min of meer gedwongen kennis mee gemaakt heb, zie ik dat het zeker wel een leuke bezigheid is. Met name ook vanwege de “plaatjes”: de boekenkaften. En het is ook aardig dat je weer op andere auteurs en titels kunt worden gewezen – heeft me bevestigd in een tweetal auteurs waarvan ik al dacht dat ze me zouden interesseren – en dat je de mogelijkheid hebt vele recensies te lezen. 

Tja, we hadden LibraryThing natuurlijk zelf moeten bedenken.   

Na het uitvoeren van de ontdekoefening is de boodschap wel overgekomen: er zijn héél véél web 2.o-diensten beschikbaar, in alle kleuren en maten. Het viel me alleen niet mee een leuke, mooie, snelle site te vinden. Of ze zaten toch wel behoorlijk ingewikkeld in elkaar, of het inloggen lukte niet of er werden geen niet-Amerikaanse gebruikers meer toegelaten. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Pandora, een muzieksite die je op het spoor brengt van muziek die lijkt op waar je al van houd. Het is een nogal saai vormgegeven site, maar hij is wel degelijk. Het leverde me toch wel weer wat nieuwe namen op.  Ik zal Pandora vergelijken met Last.fm, die bij één van de volgende Dingen nog langskomt. 

Als ik wat meer tijd heb zal ik nog eens wat verder rondsnuffelen op de verzamelsites van 2.0-diensten.

Eigenlijk teleurstellend dat maar één Nederlandse openbare bibliotheek aan podcasting doet. Want inderdaad liggen de mogelijkheden voor bibliotheken voor het oprapen. Niet alleen eigen producties (lezingen etc.) kunnen worden verspreid, ook kan een bibliotheek interessante podcasts selecteren en via de eigen website onder de aandacht brengen. Bijvoorbeeld registraties van eerdere optreden van dezelfde dichter, schrijver, deskundige etc. die de bibliotheek zal bezoeken en heeft bezocht. Of voorgelezen delen uit een nieuw verschenen boek. Ik ben heel wat geschikt materiaal tegengekomen. Zo gebeurt er direct ook wat meer op de site van de bibliotheek.

Op zich luister ik vrijwel nooit naar de radio – soms een beetje 3FM in de auto; zeker niet thuis - maar zo via de PC was toch wel aardig.

Heel gemakkelijk en – zo kan ik mij inderdaad voorstellen – nuttig: Google Docs en Spreadsheets. Met Barbaraflex heb ik aanvankelijk een oud projectplan Stationsbibliotheken in Google Docs gekopieerd, dat we de komende tijd wilde gaan aanpassen aan de actualiteit. Daar hadden we eerst een Wiki van gemaakt, maar omdat dat volgens de ontdekopdrachten bij dat Ding niet echt hoeft en bij dit Ding wel, zijn we overgestapt op Google Docs. Maar vandaag moesten we onverwachts beiden direct aan de slag met een spoedopdracht: een advies voor het toekomstige bibliotheekwerk in de kleine kernen van het werkgebied van de Bibliotheek Rijn en Venen. Een perfecte gelegenheid om Google Docs én Spreadsheets toe te passen. We zijn er de hele middag op die manier mee bezig geweest en zullen er – ook vanuit huis – de komende dagen aan verder werken . Op zich werkt het goed, als je maar niet tegelijk in hetzelfde tekstdeel bezig bent. Ook wennen is dat het document verspringt als er automatisch tussentijds gesaved wordt en dat de mogelijkheden voor de layout (o.a. lettertypes, tabs) beperkter zijn dan in Word en Excel. 

Een spreadsheet – één of meer bijlagen bij het advies in wording – waarop we een aantal basisgegevens verzamelen is te vinden op: http://spreadsheets.google.com/ccc?key=pHvNzsTFtgSDN2vVKUIgdYQ&hl=en.

Ook ik heb even in de zandbak gespeeld en het wiki-gevoel gevoeld. Weliswaar op nogal simpele wijze: ik heb mijn favoriete vakantieland en -streek toegevoegd en netjes volgens de instructies mijn weblog bij de favoriete weblogs geplaatst. Mwah, het gaat om het idee, zal ik maar zeggen.